2 : 361 - 365 ) در سرگذشت امية بن عبد العزيز بن ابى الصلت اندلسى درگذشتهء 529 عبارات و اشعارى از سر السرور محمد بن محمود ميآورد كه جز چهار بيت نخستين همه در سرگذشت او در ذيل دوم صوان الحكمة يا اتمام التتمة نسخهء بشير آغا مىبينيم . در پايان كفاية التعليم نسخهء شمارهء 4370 دانشگاه ( سدهء 7 و 8 ) چنين آمده است : « كفاية التعليم فى صناعة التنجيم من تصانيف الشيخ الامام الاجل محيى الحق افضل العلماء سيد الحكماء جامع انواع العلوم ابى المحامد محمد بن مسعود بن محمد بن الذكى الغزنوى و هو الامام الذى ذكر معين الدين بن بيان الحق النيشابورى فى سر السرور فقال : قد ملأ من تفاريق العلوم صاعه و مده قبل ان بلغ اشده ، لم يزل منذ ريق عهد صباه الى الان و قد شاب الشيب افواده محتما بجنات العلوم باسرها و الفضائل باجمعها حتى وريت له زنادها و بسط لاجله » « 54 » . اين عبارت را من كه به اتمام التتمة آشنا بودم همين كه ديدم دريافتم كه بايد از آن كتاب باشد . عكس نسخهء بشير آغا را باز كردم و در سرگذشت همين غزنوى مؤلف كفاية التعليم آن را يافتم و چنين گمانم شد كه ذيل دوم صوان الحكمة بايد همان سر السرور باشد . چون احتمال ميدادم كه دست بردگى و انتحالى رخ داده باشد در پى قراين ديگرى رفتم با خود گفتم شايد در معجم الادباء ياقوت نشانى از اين كتاب و از اين غزنوى مؤلف آن بشود گرفت . آن را هم جستجو كردم ديدم كه او عبارتهايى از سر السرور آورده است و آن عبارتها هم چنان كه گفته‌ام در همين ذيل دوم هست . چلبى هم كه اين كتاب را طبقات الشعراء ميخواند باتفاق همين ذيل دوم طبقات شعراى

--> ( 54 ) - اين نسخه از آغاز افتاده و در پايان هم اين عبارت نيمه كاره گذاشته شده است . اى كاش نسخه كامل مىبود شايد ما از آن بهره بيشترى مىبرديم .